Echinacea ( rode zonnehoed ) Plantenmorfologie

De Echinacea plant heeft fascinerende anatomie. Wat lijkt op een enkele bloem hoofd is eigenlijk honderden kleine bloemen op een enkele structuur . Dit artikel beschrijft de ingewikkelde morfologie van deze plant.HabitEchinacea zijn bladverliezende heesters . Alle kamers hebben een penwortel , behalve voor Echinacea purpurea . Ze hebben een korte kruin van waaruit naar voren 5-7 rechtopstaande stengels die afwisselend zijn gerangschikt . De plant vormt een zich langzaam uitbreidende groepje dat om de paar jaar kan worden verdeeld . De wild-type Echinacea zijn typisch 2 ' breed en 3-4 ' lang . Echter, de hoge - vlakte taxa uit Texas noord naar Canada zijn meestal kleiner dan de oostelijke taxa te zijn . Moderne hybriden zijn geselecteerd voor een kleinere gestalte en variëren van 10 "tot 3 " hoog met 2 " breed. In het wild kan een enkele plant leven tot 40 jaar . De tuin vormt op hun best uitzien als ze om de 4 jaar zijn verdeeld. LeavesEchinacea bladeren variëren en kunnen lineair , lancetvormige , elliptisch of ovaal in vorm , afhankelijk van de soort en de positie van het blad . Lagere bladeren groter en afgerond aan de basis , maar bovenste bladeren zijn kleiner en dunner met een hart - vormige basis . Lagere bladeren vaak hun eigen stelen ( bladstelen ) maar de bovenste bladeren zijn gewoonlijk direct aan de steel . De bladranden zijn meestal glad ( gehele ) maar kunnen een gebit of gezaagd hebben . De meeste soorten hebben een zeer ruwe geweven bladeren met wisselende hoeveelheden beharing ( hirsutisme ) . Flowerlikevorm alle planten in de familie Asteraceae , Echinacea ' bloemen ' zijn eigenlijk bloeiwijzen , een verzameling van vele kleine vruchtbare ' roosjes ' kluitje bij elkaar op de kegel in het midden van de bloeiwijze . De ' bloemblaadjes ' van Asteraceae bloemen zijn ook ' roosjes ' , gewoon steriel degenen. Bloeiwijzen in de familie Asteraceae hebben een speciale naam, een ' hoofdje ' . Een capitulum bestaat uit een afgeplatte bakje met het centrale gedeelte met 200-300 kleine vruchtbare bloempjes omringd aan de buitenrand door een enkele rang van een of twee dozijn steriel roosjes. Dit zijn de zogenaamde ' schijf roosjes ' en ' lintbloemen ' respectievelijk . Het doel van de lintbloemen ( ook wel ligules ) is om bestuivers met hun felle kleuren trekken , terwijl de schijf roosjes zijn waar bestuiving plaatsvindt . Elke schijf floret is 5 -lobbig en gelegen tussen scherp puntig, stijf schutbladeren genaamd palea . De totale uitstraling van de bloeiwijze is dat van een enkele bloem met vele helmknoppen en stigma in het midden . De lintbloemen zijn zacht , kleurrijk en bloemblaadje-als . De bloeiwijze heeft meestal een dozijn of meer kleine groene schutbladeren ( phyllaries ) eronder op een structuur genaamd een involucre . Als je kijkt naar een zonnehoed heel voorzichtig, zult u merken dat de schijf roosjes niet allemaal schuur pollen ( bereiken anthesis ) op hetzelfde moment . Het centrum schijf roosjes eerst openen , en ga in een buitenwaartse elkaar in de loop van enkele dagen . U kunt deze stoet kijken en te gebruiken om te schatten hoeveel langer je bloem is gaan wonen . De bloeiwijze is een sterk, stijf , behaard , onvertakte stam ( steel) die groeit tot 36 "tall of meer gehouden . Er kunnen kleine bladeren ver uit elkaar langs de lengte van de bloemstengel . Er zullen veel bloeiwijzen geproduceerd in een overlappende die begint in juli en voortgezet tot de vorst . Het totale effect is dat er tot een dozijn bloeiwijzen gelijktijdig geopend . Purple zonnehoed zijn ideaal voor snijbloem tuinen vanwege de grote bloemen op lange , stevige stelen . De bloeiwijzen open blijven en kleurrijke totdat ze worden bestoven . Op dat moment , de kleur vervaagt naar grijs en de bloeiwijze opdroogt zonder te vallen . Moderne hybriden vaak vruchtbaarheid of ronduit steriliteit hebben verminderd , wat betekent dat de bloemen vaak kleurrijke langer dan de wilde soorten blijven. De schijf roosjes kan donker bordeaux , zwart , wit , geel of oranje . De traditionele kleur van Echinacea lintbloemen is roze-paars of soms geel of wit . Echter, moderne hybriden doorbroken deze kleur barrière en kunnen tinten oranje , perzik , zalm , en rood-oranje . In wildtype Echinacea kan het ligules buiten worden gehouden , maar worden meestal beneden teruggebogen in verschillende mate . De ligules kan breed zijn en overlappen elkaar , maar zijn meer in het algemeen smal met ruimte ertussen. Moderne fokkers hebben sterk geselecteerd voor tongetje architectuur en de hybriden hebben de neiging om grote , overlappende , straalbloemen die naar buiten worden gehouden hebben . De wild-type Echinacea purpurea zijn zeer licht geparfumeerd maar Echinacea simulata en sommige van de moderne hybriden zijn zeer zoet geurend . De gehele bloeiwijze kan van 2 " tot 7 " breed . Fruit en SeedThe droge , hoekige , haai - tand - vormige vrucht van Echinacea wordt een cypselae of een dopvrucht . Het is tan , bruin , of tweekleurig . Elke bloeiwijze kan produceren maar liefst 100 zaden . Gezonde planten produceren enkele tientallen bloemen per jaar , dus de productie van zaaizaad is wonderbaarlijk . We hopen dat u deze tour van de Echinacea plantaardige anatomie hebben genoten
Door: . Tony Avent en Dennis Carey